Resorptive Lesions (“kattengaatjes”)

Resorptive Lesions bij de kat

Resorptive lesions werden vroeger ook wel Feline Resorptive Odontoclastic Lesions ofwel FORL’s genoemd. Tegenwoordig wordt vaak de afkorting RL gebruikt. Wij noemen het ook wel ‘kattengaatjes’. Het is de meest voorkomende dentale aandoening bij katten.
RL’s kunnen bij alle katten, van alle rassen, van alle leeftijden en alle geslachten voorkomen. Het lijkt er wel op dat hoe ouder een kat wordt, hoe meer RL’s er ontstaan.

Waarom katten deze RL’s krijgen, is niet bekend. Er is heel veel onderzoek gedaan naar de mogelijke oorzaak. Tot nu toe lijkt het erop dat virussen, bacteriën, vitamines en voedsel allemaal geen overduidelijke rol spelen.

Wel is bekend dat het een ander soort gaatjes zijn dan bij mensen. Mensen krijgen gaatjes (cariës) doordat van buitenaf het glazuur aangetast wordt onder invloed van suikerzuren en bacteriën. Bij een kattengaatje gebeurt er iets heel anders. Het kattenlichaam lost tandweefsel op. De eerste oplossing vindt aan de wortel plaats en langzaam aan trekt de oplossing naar de kroon.

Een "kattengaatje"

Een “kattengaatje”

Een tand is opgebouwd uit drie lagen. De binnenste laag wordt gevormd door het wortelkanaal, daaromheen zit het dentine en de buitenste laag wordt gevormd door het glazuur. Als de oplossing het wortelkanaal bereikt, doet dat ontzettend zeer. Als de kroon wordt opgelost, breekt uiteindelijk het glazuur af en wordt het zichtbaar in de bek. De pijnlijkheid is dan al veel langer aan de gang! Vaak groeit er een rood stukje ontstoken tandvlees in het afgebroken glazuur. Dit zien we regelmatig als we het gebit van een kat controleren.

Op een röntgenfoto is de oplossing al zichtbaar als het nog bij de wortel zit. Door een tand te trekken op moment dat we het op de röntgenfoto al zien, besparen we de kat een hoop pijn in zijn bek! U begrijpt nu waarom het zo belangrijk is om tijdens een gebitsbehandeling röntgenfoto’s te maken van alle elementen bij een kat.

Het maken van röntgenfoto’s heeft nog een belangrijk doel. In bepaalde gevallen gaat de oplossing gepaard met het vergroeien van het tandweefsel met het kaakbot. Hierdoor wordt de wortel langzaam omgezet in kaakbot en zit dit deel muurvast in de kaak. We noemen dit een RL type 2. De behandeling van een type 2 RL is anders dan van een type 1 RL. Bij een RL type 1 vindt er namelijk geen vergroeiing met het kaakbot plaats en moeten alle wortels in zijn geheel verwijderd worden.

RL Type 1 – Let op de afgebroken wortelpunt

RL Type 2 - Wortel is omgezet in kaakbot

RL Type 2 – Wortel is omgezet in kaakbot

 

 

 

 

 

 

 

Als wij in de spreekkamer bij de controle van een kat een RL zien, adviseren wij altijd om deze te behandelen. Een kat zal vrijwel nooit laten merken dat hij pijn heeft aan zijn bek en zal vrijwel altijd blijven eten. Wij mensen gaan met kiespijn meteen naar de tandarts, dus waarom zouden we een kat met kiespijn niet behandelen?

Een kat zal vrijwel nooit laten merken dat hij pijn heeft aan zijn bek en zal vrijwel altijd blijven eten.

Opvallend is dat de gaatjes vaak symmetrisch in de bek ontstaan, dus zien we het bij een bepaalde kies links, dan is de kans heel groot dat dezelfde kies rechts ook aangetast is.

Vaak wordt er gevraagd of we deze kattengaatjes niet kunnen vullen zoals bij cariës bij mensen gebeurt. Omdat de RL’s niet van buitenaf ontstaan, maar van binnenuit, heeft het geen zin om ze van buitenaf te vullen. De enige behandeling die mogelijk is, is het trekken van de aangetaste elementen.