Wat is elleboogdysplasie?

Elleboogdysplasie is een verzamelnaam voor pijnlijke gewrichtsstoornissen aan de elleboog. Dit zorgt voor kreupelheid aan de voorpoot/voorpoten.
Vooral bij jonge, snelgroeiende pups van grote hondenrassen kunnen de naast elkaar gelegen ellepijp en spaakbeen met een verschillende snelheid groeien, waardoor het ellebooggewricht (tijdelijk) niet goed past (= incongruentie). Hierdoor komt er een ongelijke druk op het ellebooggewricht en kunnen de uitstekende deeltjes van de elleboog (genaamd processus anconeus en processus coronoideus) afbreken.

Wat is de oorzaak van elleboogdyplasie?

De groeistoornissen zijn vaak erfelijk, waardoor elleboogdysplasie regelmatig aan beide ellebogen voorkomt.
De kans op elleboogproblemen wordt vergroot door het geven van niet goed uitgebalanceerde voeding (vooral in de groeifase van de hond).

Wat zijn symptomen van elleboogdysplasie?

Elleboogdysplasie wordt dus gekenmerkt door een kreupelheid aan 1 of beide voorpoten. Vaak begint deze kreupelheid al op een jonge leeftijd (gemiddeld 6 maanden leeftijd).

Welke vormen van elleboogdysplasie bestaan er?

Er zijn 4 vormen van elleboogdysplasie; LPC, LPA, OCD en elleboogincongruentie. Deze vormen hoeven niet tegelijkertijd bij uw hond voor te komen.
Hieronder lichten wij de verschillende vormen van elleboogdysplasie verder toe.

Los Processus Coronoideus (LPC)

Los Processus Coronideus, ofwel LPC, is een aandoening waarbij een stukje bot in het ellebooggewricht (deels) los zit. Deze vorm is middels röntgenfoto’s en/of CT-scans van de (beide!) ellebogen het beste te diagnosticeren.
Vaak beginnen de klachten al op jonge leeftijd (tussen de 5-7 maanden leeftijd). Rassen waarbij dit vaak voorkomt zijn: Herder, Rottweiler en de Golder Retriever.

Los Processus Anconeus (LPA)

Los Processus Anconeus (LPA), is net als bij LPC, een aandoening waarbij een stukje bot in het ellebooggewricht (deels) los zit. Dit is echter een ander fragment dan bij de LPC. De diagnostiek is hetzelfde als bij een LPC.

Bij honden jonger dan 5,5 maand is het lastig om middels röntgenfoto’s op deze aandoeningen te screenen, aangezien het kraakbeen nog niet is verbeend. Bij klachten van elleboogkreupelheid is het wel zinvol om te starten met röntgenfoto’s van beide ellebogen.

Osteochrondritis Dissecans (OCD)

Osteochrondritis Dissecans, ook wel OCD genoemd, is een erfelijke kraakbeenziekte. Dit veroorzaakt een verdikking van het kraakbeen door een verstoorde verbening. Het kraakbeen kan door de verdikking niet genoeg voedingsstoffen krijgen en sterft hierdoor langzaam af (en laat los). Het losse stuk van het kraakbeen zal dan rondzwerven en klachten geven. OCD komt niet alleen in het ellebooggewricht voor.

Deze aandoening komt het meest voor bij de Labrador, Newfoundlander, Duitse Dog, Golden Retriever en Duitse Herder.
De gemiddelde leeftijd is tussen de 4-10 maanden. Vaak is OCD op een röntgenfoto te zien.

Elleboogincongruentie

Bij Elleboogincongruentie sluiten het spaakbeen en de ellepijp niet goed op elkaar aan in het ellebooggewricht. Eén van de twee beenderen is te kort (of te lang).

Heeft uw hond last van elleboogkreupelheid? Dan is het raadzaam om contact op te nemen met een van onze dierenartsen. Het screenen van elleboogdysplasie kan vanaf een leeftijd van 12-18 maanden.