Blaasontsteking bij de kat

Oeps, heeft de kat nu op de bank geplast? Natuurlijk is dat vervelend, niet alleen voor u maar mogelijk ook voor uw kat.
Als katten plots op ‘gekke’ plekken plassen, dan is daar zeker een reden voor te vinden. Soms zijn de oorzaken hiervan kattenbakgerelateerd (bijv. een te vieze, te kleine, te enge kattenbak), soms zijn deze gedragsmatig, maar meestal zijn het blaasgerelateerde problemen.

Blaasproblemen bij katten komen heel vaak voor. Symptomen zijn vooral op gekke plekken plassen, maar u kunt ook merken dat uw kat meer vocaliseert bij het urineren, vaak heel kort naar de kattenbak gaat om te plassen, onrustig gedrag vertoont rondom de kattenbak of dat uw kat bloederige urine produceert.
Door de urine te onderzoeken kunnen wij vaststellen dat uw kat inderdaad blaasproblemen heeft. Echter kunnen deze klachten een scala aan oorzaken hebben.

Het meest voorkomende blaasprobleem is een blaasontsteking. Anders dan bij mensen zijn deze ontstekingen bij katten zelden bacterieel van aard. Antibiotica is dus niet altijd zinvol. Katten hebben veel vaker een steriele blaasontsteking. De oorzaak van deze steriele ontsteking is multifactorieel.
Bekende risicofactoren zijn: overgewicht, (te) weinig vochtinname en stress. Stress is wellicht de bekendste, maar ook meteen het moeilijkst om te behandelen. Bij sommige katten is de blaasweerstand zelfs zo veranderd dat ze ontzettend vaak blaasonstekingen krijgen.
Een steriele blaasonsteking zonder gevonden oorzaak wordt bij katten FIC (Feline ideopatische cystitis) genoemd. Dit is de meest voorkomende vorm van blaasontsteking.
Een ander veelvoorkomende oorzaak voor blaasproblemen is kristalvorming in de urine. De kristallen irriteren de blaaswand zodanig dat het pijn doet. Natuurlijk zijn er nog meer oorzaken bekend, echter komen deze weinig voor.

Wat te doen bij een (vermoedelijke) blaasontsteking?

De eerste stap is altijd het verzamelen van een urinemonster. Dit kunt u ook thuis doen. Er bestaan speciale plastic kattenbakkorrels (zogenaamde katkor) die de urine niet opzuigen wanneer de kat erop plast. Het is wel belangrijk om de urine zo vers mogelijk (<2 uur na afname) in een schoon bakje naar de dierenarts te brengen voor onderzoek.

Als het niet lukt om op die manier urine af te nemen, of als de dierenarts steriele urine wilt, dan moet de kat op consult komen. Tijdens het consult wordt de blaas gevoeld en wordt via een prikje urine uit de blaas gehaald. Dit is een relatief makkelijke ingreep en katten laten dit goed toe. De meeste blaasgerelateerde klachten kunnen hiermee gediagnosticeerd worden. In enkele gevallen wordt er meer onderzoek aangeraden, zoals het maken van een blaas echo (of rontgenfoto).

De behandeling van blaasontsteking bij de kat is afhankelijk van de oorzaak. Aangezien de meeste katten een steriele blaasontsteking hebben, is antibiotica niet zinvol. De meeste blaasontstekingen zijn het beste te behandelen met een pijnstiller en veel extra vocht (d.m.v. natvoer of waterbakjes door het huis verspreiden). In enkele gevallen moet het dieet worden aangepast naar speciale voeding voor blaasproblemen. Dit laatste moet bijvoorbeeld bij blaaskristallen of bij (extreem) gestresste katten.

Heef tu vragen, neem dan contact met ons op!